روایت زندگی هموطنان مهاجر غیر قانونی به اروپا

این روایت بخشی از ماجرایی است که «نسیم»، پزشک ایرانی در کمپ‌های پناهجویان آلمان پشت سر گذاشته‌ و در گفت‌وگو با ايسنا آن را به بيان آورده است. نسيم مدتی در این کمپ‌ها همراه با تیمی بین‌المللی، مهاجران را درمان و از آنها مراقبت می‌کرد.زمانی که سیل مهاجرت به آلمان آغاز شده بود و او به نام پزشک داوطلب تصمیم گرفت با سازمان پزشکان جهان همکاری کند.

نسیم ساکن باواریای آلمان بود و در همین ایالت هم مدت کوتاهی وارد داستان زندگی مهاجران شد. او تعریف می‌کند در میان پناهجویانی که سال 2015 تصمیم به مهاجرت گرفته بودند، مردمانی از خاورمیانه جنگ‌زده، شمال آفریقا و جنوب شرقی اروپا بودند که به امید رسیدن به زندگی بهتر راهی کشورهای اروپایی شدند. باواریای آلمان هم تنها یکی از مقصدهای آنها بود. او شاهد بود که ایستگاه قطار این شهر از همان روزهای اول که پناهجویان با قطار وارد شدند، هزاران مهاجر را به خود دید. او پناهجویانی را می‌دید که به محض ورود، به مراکز ثبت نام اولیه برده می‌شدند و به سرپناه، لباس گرم و غذا نیاز داشتند. گروههای داوطلبی را می‌دید که تعدادشان در ایستگاه قطار و گاهی در سطح شهر کم نبود و برای پناهجویان کاپشن‌ و غذا می‌آوردند و اگر لازم بود درمان‌شان می‌کردند. برای مردمی که او می‌دید وسیله‌ای باقی نمانده‌ بود؛ تنها کفش‌های پاره و لباس‌های ژنده. بعضی از آنها رنگ به چهره نداشتند و بی‌حال گوشه‌ای از ایستگاه افتاده‌ بودند. همین وضعیت کار شناسایی را برای نسیم و پزشکان داوطلب ساده‌تر می‌کرد.

گروهی که نسیم داوطلبانه به آنها ملحق شده بود به نام «موبایل پروجکت» شناخته می‌شد؛ این گروه زیرشاخه گروه پزشکان جهان است که که با اهداف بشردوستانه، خدمات پزشکی طولانی مدت و اورژانسی را در اختیار جمعیت آسیب‌پذیر قرار می‌دهد که برای فراهم‌کردن دسترسی برابر به خدمات مراقبتی در سراسر جهان با مشکل روبرو هستند. نسیم هم با این گروه کمپ به کمپ می‌گشت تا مهاجران بیمار و آسیب‌دیده را درمان کنند. این پزشک ایرانی ماجراهای خود را از میان آنچه در این مدت دیده انتخاب می‌کند؛ زمانی که آنها سعی می‌کردند بیماران را در همین ایستگاه قطار، همچنین کمپ‌های مخصوص پناهجویان شناسایی و بعد درمان کنند.